จากเดิมที่บอกชาวบ้านให้ทำอะไรได้ตามใจ อยากทำอะไรก็แค่คิดแล้วบอกหัวหน้าไป วางแผนให้รอบคอบก็พอ

โจทย์ที่หัวหน้าให้ไว้คือทำยังไงก็ได้ให้โรงพยาบาลผ่าน Reaccreditation ในส่วนของระบบยา กลายเป็นได้รับความไว้ใจให้ทำอีกหลายงาน

แต่ตอนนี้รพ. ยังไม่ได้รับการประเมิน เลยไม่รู้จะผ่านหรือไม่ผ่าน ผมก็กลับชิ่งออกมาก่อนเสียแล้ว ด้วยโอกาสที่ทาง IHPP ให้มา

ต้องขอโทษหัวหน้า และทุกคนที่รพ. ด้วยนะครับ
แต่คาดว่าคงเข้าใจกันนั่นแหละ

หน่วยงานที่ผมย้ายมาคือ IHPP (International Health Policy Program, Thailand) หรือสำนักงานพัฒนานโยบายสุขภาพระหว่างประเทศ โดยมาทำงานในส่วนของ สำนักงานพัฒนาและวิจัยกำลังคนด้านสุขภาพ หรือ สวค. โดยทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยวิจัยตัวกะจ้อยร้อย (ในขนาดใหญ่ๆ)

การเลือกมาที่นี่มีข้อจำกัดหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องค่าใช้จ่ายที่มากขึ้น เงินเดือนที่ลดลง แต่โอกาสที่อาจจะได้รับก็คุ้มค่าอยู่พอควร ไม่ว่าจะเป็นเรื่องทุนที่อาจจะได้รับ การได้พัฒนาทักษะด้านงานวิจัย เพื่อต่อยอดในการศึกษาระดับสูงขึ้นต่อไป

ข้อดีคือตอนนี้รู้ตัวว่าโง๊ โง่ ไม่มีอะไรเลย ต้องขยับตัวตามให้ทัน เพราะที่นี่คือแหล่งรวมคนเก่งๆ ที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จหลายอย่างของระบบสาธารณสุขไทย ถ้าไม่พยายาม ก็คงล้มเหลว

ในสัปดาห์แรกที่ผ่านมา งานหลักๆ คืออ่านหนังสือ อ่านงานวิจัย อ่านปัญหาเรื่องทรัพยากรมนุษย์ที่อยู่ในระบบสุขภาพ ปัญหากำลังคนด้านสุขภาพ (Health workforce) ซึ่งทำให้ผมเห็นความจริงๆ หลายๆ อย่างที่น่าตกใจ ตกใจกว่าความเท่าเทียมที่เคยเรียนมาเสียด้วยซ้ำ

ภายใน 6 เดือนจากนี้ คงได้เรียนรู้อะไรอีกมามาย และเราคงไม่รู้ว่าอนาคตเป็นอย่างไร ตอนนี้ คงทำให้เต็มที่ทุกอย่างหละครับ

สู้ๆ