ถึงคุณตา ด้วยรักและระลึกถึงเสมอ (๕)

หลายเดือนที่เดียวที่ไม่ได้กลับมาเขียนถึงคุณตา ตอนนี้ปีใหม่แล้ว งานศพคุณตาเสร็จสิ้นทุกอย่างแล้ว ซึ่งคงจะต้องบันทึกไว้ต่อไปในอนาคต

หลังจากงานศพคุณตาวันแรก ผมยังคงลาหยุดอีกวันในวันศุกร์ มาจัดการเรื่องราวต่างๆ


ครอบครัวของเราวิ่งวุ่นกันทั้งวัน วันนี้และต่อไปอีก ๖ วัน ทุกวันคือการตระเตรียมงานที่จะต้องทำให้ตามความตกลงของครอบครัว เราจะสวดพระอภิธรรมให้คุณตาทั้งหมด ๗ วัน เจ้าภาพถูกจองจนครบตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ทำให้เราไม่ต้องกังวลเรื่องการจัดการเท่าไร ที่เหลือคือทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

เย็นวันที่สอง แขกเหรื่อยังคงมาเยอะเหมือนเดิม สวนที่จัดให้คุณตาในวันแรก มีการจัดเพิ่มเติม โดยเอารูปแกะสลักม้ามาประดับ เพราะคุณตาเกิดปีม้า ถ้าคุณตายังอยู่ ปีนี้ (๒๕๕๗) ก็จะอายุครบ ๘๔ ปี

พวงหรีดในวันที่สองนี้มาน้อยกว่าวันแรก จนคาดว่าน่าจะครบหมดแล้ว ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ที่โรงพยาบาลรามาธิบดีสำหรับพวงหรีดด้วยครับ

งานวันที่สองนี้ไม่ได้มีอะไรมากนัก ครอบครัวเราทำใจได้ในระดับหนึ่ง บรรยากาศต่างๆ เริ่มคลี่คลายในทางที่ดีขึ้น แน่นอนว่าหลังจากนั้นก็คงไม่มีอะไรที่จะแย่กว่าวันแรกแล้ว แม้จะเหนื่อยมากกว่าวันแรกเพราะแขกที่เพิ่มขึ้น แต่เราก็ทำกันอย่างเต็มที่

จากวันที่สอง จนวันสุดท้าย ที่เป็นวันเก็บร่างคุณตา เราทุกคนทุ่มแรงกายแรงใจกันอย่างสุดความสามารถ คำพูดของแขกที่มาร่วมงาน แม้ลับหลังเจ้าภาพ ต่างสะท้อนถึงสิ่งที่ตาทำไว้

ประโยคหนึ่งที่ผมแอบได้ยิน และค่อนข้างปลื้มใจคือครูสองคนมาสวดพระอภิธรรม โดยที่คนหนึ่งย้ายมาลาดกระบังไม่ทันคุณตา จึงไม่รู้จัก คุณครูจึงถามเพื่อนครูอีกคนว่า คนตายเป็นยังไง ทำไมคนถึงมาเยอะแบบนี้

คุณครูอีกคนจึงตอบว่า
“เป็นผู้ใหญ่ที่ดีมาก เป็นหัวหน้าที่ดี ไม่รู้จะอธิบายยังไง เรียกว่าเป็นพ่อพระดีกว่า”

อีกไม่กี่วัน จะถึงวันเกิดคุณตาแล้ว เสียดายที่คุณตาไม่ได้อยู่ด้วยอีกแล้ว แต่คุณความดีที่ตาทำไว้ แน่นอนว่าจะยังคงไม่เลือนหายไปแน่นอน

ครั้งหน้าถ้าขยันเขียน คงจะบันทึกความเป็นที่สุดของตา ที่แม้แต่ตัวเราเอง ก็ไม่เคยรู้จนกระทั่งวันนี้

About Apichart Chantanisr