บันทึกเนปาล วันที่ 1

ตอนที่ 1 เริ่มต้นการเดินทาง

หลังจากพี่ วิลา วิลา มาถึงบ้านตอนแปดโมง ย้ายของขึ้นรถ ออกเดินทางจากบ้านเกือบ 8:30 แต่ด้วยความที่บ้านไกลมาก เลยถึงสนามบินสุวรรณภูมิ 08:40 ไปสมทบกับ Wirun Wetsiri ที่สนามบินแต่เราต้องตะลึงกับการที่แถวยาว มากกกกกกก พัสดุเราก็จำนวนชิ้นมหาศาล ทำให้เราเช็คอินแทบไม่ทัน2015-05-01_07.25.26.jpg

พอเข้าไปตรวจของ ก็ติดขัดอีก ถึงตม. ก็เหลือเวลาแค่ 20 นาที แต่โชคดีมีเปิดเลนพิเศษสำหรับคนที่จะหมดเวลา เสร็จแล้ววิ่งกันขาขวิดเกือบตกเครื่อง -.-

พอขึ้นเครื่องได้ดีใจแทบตาย มีคนมาช้ากว่าเรา เฮ้!!!

บนเครื่อง เราได้รับการบริการอย่างดีจากพนักงานบนเครื่อง รวมถึงซักถามภารกิจเราด้วยความสนใจ แถมตอนก่อนเครื่องจอด ก็ยังช่วยเติมน้ำให้เต็มกระติกอีก

2015-05-01_07.20.03.jpg

แต่พอถึงสนามบิน เครื่องกลับลงไม่ได้ วนอยู่นานมากกว่าจะได้ลง แถมลงแล้วจอดรอนานมากกก

ระหว่างรอ เราก็โทรกลับบ้านด้วยเครื่องโทรศัทพ์ดาวเทียมที่ทางสิงห์คอร์ปจัดหามาให้ ต้องขอบคุณพี่ Trachoo Kanchanasatitya ไว้ ณ โอกาสนี้

 

 

 

ตอนที่ 2 – อุปสรรคมีอยู่ทุกที่

หลังจากรออยู่นาน ในที่สุดก็ได้ลงเครื่อง ที่สนามบิน ระหว่างที่รอ คุณแอร์โฮสเตสก็เข้ามาคุย ให้คำแนะนำ และให้กำลังใจ อำนวยความสะดวกให้เราตลอด ต้องขอบ

2015-05-01_13.43.55.jpg

คุณมากครับ ขอบคุณการบินไทยด้วยที่ยังมีความประทับใจให้เราได้กลับมามีหวังกับสายการบินแห่งชาติ

พอลงมาก็เจอกับกองทัพจำนวนมหาศาล ……กองทัพจริงๆ

จีน ญี่ปุ่น เกาหลี ส่งคนมาอีกชุด คะเนด้วยตาจำนวนรวมน่าจะสองร้อยกว่าๆ พร้อมกับข้าวของจำนวนมาก ยังไม่รวมคนอีกหลายร้อยที่มาพร้อมของพอๆ กับเรา สนามบินแตก2015-05-01_13.46.59.jpg

เราใช้เวลาผ่านจุดต่างๆ ในสนามบินเพียงสั้นๆ แต่ไปรอรับกระเป๋านานมาก

ที่นานกว่าคือกว่าจะได้ออกเดินทาง

ระหว่างที่เดินไปตามเส้นทางสั้นๆ ในสนามบิน มีกองข้าวของจากประเทศต่างๆ แบ่งไว้เป็นประเทศ แต่จำนวนไม่มากเท่าไร

ด้วยปริมาณของที่น้อยมากผมรู้สึกสังหรณ์ว่าโครงการที่ผมตั้งใจมานี้จะมีปัญหาแล้ว…..

หลังจากเข็นของออกมา พี่อ้อวิลา วิลา ได้พบกับพระอาจารย์อนิล แห่งวัดบวรฯ ซึ่งเคยรู้จักกันอยู่ พี่อ้อได้ถวายปัจจัยที่พี่น้องหลายท่านสมทบมา เพื่อซ่อมบำรุงวัดไทยมี่เสียหาย เป็นจำนวน $1,000 USD ขออนุโมทนาครับ

สักพักเราพบกับอาสาที่มารับของจาก ‪#‎Arsadusit‬ เลยพูดคุยกันถึงสถานการณ์ พี่หมีWirun Wetsiri สอบถามรายละเอียด และคุยกับอาสาท่านนั้นเรื่องที่พัก สุดท้ายและเราตัดสินใจจะเช่าที่พักเป็นเวลา 7 วัน

อย่างน้อยก็ไม่ต้องลำบากแล้ว ^^

จากนั้น พี่หมีจัดการแลกเงิน ซื้อซิมการ์ดเพื่อใช้อินเตอร์เน็ต และออกไปพบกับทีมที่รอรับของจากสถาบัน AIT วึ่งเป็นชุด Router สำหรับใช้ในพื้น2015-05-01_07.19.54.jpgที่ประสบภัย

 

ทีมที่มารับของเป็นศิษย์เก่า AIT ด้วย ทางนั้นได้ให้ความช่วยเหลือเรื่องเดินทางกับเราอย่างดี ทั้งพาไปสถานทูตไทยด้วย เราจึงหย่อนของที่เหลือไว้ที่นั่น และพี่หมีเข้าไปดูเรื่องที่พักแล้วกลับมาสมทบกันที่นี่

ตอนที่ 3 – วางแผนใหม่

หลังจากพูดคุยกับทุกคนในสถานทูตแล้ว ทีมก็ลงความเห็นกันว่า … เปลี่ยนแผนไปก่อน โดยวันรุ่งขึ้น เราจะไปรายงานตัวกับหัวหน้าชุด M-MERT พี่ป๊อก เสธ.ธีรศักดิ์ ซึ่งเป็นพี่เภสัชกรอีกคน

เราเลยฝากของต่างๆ ที่ได้มาจากไทยให้กับสถานทูต มีของจาก ดุษฎี บ้านยายิ้ม@ratchanok Pornkamol Inthong แล้วแบกของที่เหลือกลับมายังที่พัก โดยได้รับชุดอาหารเรชั่นของกองทัพติดมาด้วย

การเดินทางกลับมายังที่พักจัดว่าสาหัส เพราะของยังเยอะมาก แล้วแท็กซี่ที่ได้ก็ดันคันนิดเดียว ใส่ของไม่ได้ ต้องเทินของทั้งหมดไว้กับตัวเรา รถขนาดประมาณ Dihutsu Mira เอง ผมยิ่งผอมๆ อยู่ เกือบแบน -.-

พอเราเข้าที่พัก เจ้าของบ้านต้อนรับด้วยชาร้อนๆ และการทักทายแบบเป็นกันเอง เจ้าของบ้านเล่าให้ฟังว่า เคยอยู่อังกฤษมาก่อน แล้วตัดสินใจมาทำโรงแรมที่เนปาล แล้วทั้งหมดก็ได้รับผลกระทบหนัก จึงยินดีต้อนรับคนที่มาช่วย

หลังจากเก็บข้าวของเก็บทุกอย่าง เราก็เริ่มกินข้าวกัน มื้อแรกมี หมูอดจากร้านหมูหม้อเทพ ของ Apichart Sathitkesamesan แกงจากชุดเรชั่นของกองทัพ กับข้าวสำเร็จของโรซ่า เนื้อทอ2015-05-01_19.55.28.jpgดที่ Wirun Wetsiri เอามาจากบ้าน ข้าวสวยโรซ่า2015-05-01_07.18.05.jpg

ผมสรุปได้ว่าข้าวโรซ่าไม่ผ่าน -.-

หลังจากกินข้าวเสร็จสักพัก ก็หลับกันไปตามสภาพ

คืนนี้มี aftershock 2 ครั้ง ผมไม่รู้สักนิด -.-

About Apichart Chantanisr